Abstract
Na een intensieve EMDR-sessie begint je
patiënt ongegeneerd te gapen. Niet één
keer, maar vaker. Terwijl je tegen zijn of
haar amandelen aankijkt, maakt zich een
ongemakkelijk gevoel van je meester.
De neiging om mee te gapen kun je nog
net onderdrukken. Maar waarom gapen
mensen? Is het een teken dat de patiënt
zich moe, maar voldaan voelt? Is hij of zij
letterlijk nog naar zuurstof aan het happen?
Is gapen een teken van het loslaten van
energie of omgekeerd, een bewijs van
verveling?
patiënt ongegeneerd te gapen. Niet één
keer, maar vaker. Terwijl je tegen zijn of
haar amandelen aankijkt, maakt zich een
ongemakkelijk gevoel van je meester.
De neiging om mee te gapen kun je nog
net onderdrukken. Maar waarom gapen
mensen? Is het een teken dat de patiënt
zich moe, maar voldaan voelt? Is hij of zij
letterlijk nog naar zuurstof aan het happen?
Is gapen een teken van het loslaten van
energie of omgekeerd, een bewijs van
verveling?
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Pages (from-to) | 68 |
| Journal | EMDR Magazine |
| Volume | 11 |
| Issue number | 2 |
| Publication status | Published - 2016 |
Cite this
- APA
- Author
- BIBTEX
- Harvard
- Standard
- RIS
- Vancouver